Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 24 kwietnia 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 314/11 |
Uzasadnienie:
W sporządzonej przez adwokata ustanowionego pełnomocnikiem z urzędu skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego
12 listopada 2011 r. (data nadania), Barbara S. (dalej: skarżąca) zarzuciła niezgodność art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia
2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (Dz. U. Nr 155, poz. 1287, ze zm.) z
art. 64 ust. 2 w związku z art. 2 oraz art. 32 Konstytucji.
W ocenie skarżącej zakwestionowana regulacja godzi w konstytucyjne zasady sprawiedliwości społecznej, zaufania do państwa
i prawa, równości oraz ochrony prawa własności „poprzez niewłaściwe skonstruowanie tego przepisu w sprawie restrukturyzacji
opłaty dodatkowej, przez co wyłącza ją spod restrukturyzacji, a tym samym jej umorzenia w ramach procesu restrukturyzacyjnego”.
Postanowieniem z 16 marca 2012 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej z powodu wniesienia
tego środka prawnego z przekroczeniem ustawowego terminu.
Trybunał – na podstawie danych zawartych w uzasadnieniu skargi konstytucyjnej – ustalił, że pełnomocnik skarżącej w postępowaniu
przed Naczelnym Sądem Administracyjnym 8 lutego 2011 r. otrzymał odpis wyroku tego Sądu z 9 grudnia 2010 r. (sygn. akt II
GSK 1037/09), natomiast wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej został
złożony przez skarżącą w Sądzie Rejonowym Lublin-Wschód w Lublinie 9 maja 2011 r. Sąd Rejonowy Lublin-Wschód w Lublinie –
I Wydział Cywilny, postanowieniem z 22 września 2011 r. (sygn. akt I Co 4158/11), ustanowił dla skarżącej pełnomocnika z urzędu
i polecił jego wyznaczenie Okręgowej Radzie Adwokackiej w Lublinie. Pismem z 3 listopada 2011 r. (znak: Urz. 977/11) Sekretarz
Okręgowej Rady Adwokackiej w Lublinie wyznaczył adwokata Krzysztofa K. na pełnomocnika z urzędu skarżącej; pismo to zostało
doręczone adwokatowi 10 listopada 2011 r. Oznaczało to – w ocenie Trybunału – że bieg trzymiesięcznego terminu wniesienia
skargi