Postanowienie TK z dnia 02 marca 2011, sygn. Ts 315/10

W skardze konstytucyjnej z 25 listopada 2010 r. zakwestionowana została zgodność art. 207 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) z art. 45 ust. 1 Konstytucji.

Skarżąca spółka wskazuje, że zaskarżony przepis rozumiany w ten sposób, iż „»przypadkiem szczególnie uzasadnionym« jest sporządzenie skargi kasacyjnej przez pełnomocnika w zbliżonym stanie faktycznym i prawnym do innej złożonej skargi, za którą Sąd przyznał (…) koszty zastępstwa procesowego”, narusza jej prawo do odpowiedniego ukształtowania procedury sądowoadministracyjnej (art. 45 ust. 1 Konstytucji), gdyż powoduje „przerzucenie na stronę postępowania (podatnika) konsekwencji prowadzenia (…) postępowania w obu instancjach”.

Skarga konstytucyjna została skierowana w oparciu o następujący stan faktyczny sprawy.

Wyrokiem z 29 lipca 2010 r. (sygn. akt II FSK 599/09) Naczelny Sąd Administracyjny uchylił decyzję organu administracyjnego II instancji oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w przedmiocie zwrotu nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2001 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Katowicach. Orzekając w przedmiocie kosztów postępowania, NSA zasądził zwrot kwoty 3 237 zł na rzecz skarżącej. Na kwotę tę składały się 2 000 zł – zwrot wpisu od skargi na decyzję SKO, 1000 zł – zwrot wpisu od skargi kasacyjnej, 100 zł – zwrot opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz 17 zł – zwrot opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Naczelny Sąd Administracyjny – na podstawie art. 207 § 2 p.p.s.a. – zmiarkował wysokość kosztów zastępstwa procesowego i zasądził ich zwrot w wysokości 120 zł. Zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w minimalnej wysokości wynikało z tożsamości treściowej rozpatrywanej skargi kasacyjnej i skargi kasacyjnej skarżącej spółki rozpoznanej przez NSA w wyroku o sygn. II FSK 730/09