Postanowienie TK z dnia 22 czerwca 2010, sygn. Ts 316/09

W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 21 grudnia 2009 r. pełnomocnik skarżącego zarzucił sprzeczność art. 46 w zw. z art. 43 ustawy z dnia 15 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego i macierzyństwa (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 276, ze zm.) z art. 2, art. 32, art. 67 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Decyzją z 23 grudnia 2008 r. (znak 100300-6000-2009/2008 – RZ) Zakład Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w Gdańsku przyjął do podstawy wymiaru zasiłku chorobowego należnego skarżącemu za okres od 6 lutego 2006 r. do 23 czerwca 2006 r. kwotę wynoszącą 100% przeciętnego wynagrodzenia. Odwołanie skarżącego złożone od powyższej decyzji zostało oddalone przez Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku – VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z 8 maja 2009 r. (sygn. akt VI U 155/09). Sąd Okręgowy – Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku oddalił apelację wniesioną od powyższego rozstrzygnięcia wyrokiem z 28 sierpnia 2009 r. (sygn. akt VIII Ua 34/09), doręczonym skarżącemu 21 września 2009 r.

Z wydaniem wskazanych w skardze rozstrzygnięć skarżący wiąże naruszenie zasady ochrony praw nabytych przez pozbawienie go prawa do zasiłku w określonej wysokości na skutek zmiany decyzją organu rentowego ustalonej podstawy wymiaru zasiłku chorobowego, pomimo braku przerwy w pobieraniu tego zasiłku. Zdaniem skarżącego, „w momencie zaistnienia zdarzenia ukształtowała się sytuacja prawna w takim zakresie, że obywatel ma prawo do ochrony swych praw nabytych, ich utrzymania lub niezmienności, a przepisy prawa nie mogą stwarzać możliwości pozbawiania go tych praw oraz wprowadzać stanu niepewności prawnej”. Zasada równości została naruszona – w ocenie skarżącego – przez wprowadzenie dyskryminującego kryterium, za jakie uznaje fakt istnienia lub nieistnienia tytułu ubezpieczeniowego w trakcie trwania niezdolności do pracy, bez jednoczesnego rozróżnienia, w którym momencie