Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 19 listopada 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 316/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 12 listopada 2011 r. radca prawny Magdalena P. (dalej: skarżąca) zakwestionowała zgodność art.
394 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.)
z art. 2, art. 32 i art. 77 ust. 2 Konstytucji.
Skarga została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym. Postanowieniem z 10 września 2010 r. (sygn. akt I Ns
544/08) Sąd Rejonowy w Legionowie – I Wydział Cywilny oddalił wniosek skarżącej jako pełnomocnika z urzędu o przyznanie kosztów
pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Skarżąca wniosła zażalenie na to orzeczenie. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie –
IV Wydział Cywilny Odwoławczy postanowieniem z 27 kwietnia 2011 r. (sygn. akt IV Cz 650/11) odrzucił zażalenie. W uzasadnieniu
tego rozstrzygnięcia sąd II instancji przywołał zakwestionowany w skardze konstytucyjnej przepis i wskazał, że zaskarżone
postanowienie o odmowie przyznania wynagrodzenia radcy prawnemu ustanowionemu dla strony z urzędu nie należy do kategorii
postanowień enumeratywnie wymienionych w art. 394 § 1 k.p.c.
W ocenie skarżącej art. 394 § 1 k.p.c. w zakresie, w jakim przepis ten nie przewiduje możliwości złożenia zażalenia na postanowienie
sądu pierwszej instancji w sprawie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej z urzędu, jest niezgodny z Konstytucją, narusza on
bowiem zasadę demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji), ponieważ „odmiennie traktuje przedstawicieli tej samej
grupy zawodowej”, tj. radców prawnych świadczących pomoc prawną z urzędu oraz działających jako pełnomocnicy z wyboru. Naruszenie
zasady równości (art. 32 ust. 1 Konstytucji) oraz zakazu dyskryminacji (art. 32 ust. 2 Konstytucji) przez zakwestionowany
art. 394 § 1 k.p.c. także wynika z różnego traktowania przedstawicieli tej samej grupy zawodowej w zależności od podstawy
ich działania (ustanowienie przez stronę czy wyznaczenie przez organ samorządu zawodowego w