Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 18 lipca 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 316/12 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 19 grudnia 2012 r. (data nadania) B. i J. S. (dalej: skarżący)
zakwestionowali zgodność art. 194 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz. U. Nr 146 poz. 1546, ze zm.;
dalej: ustawa o funduszach) w zw. z art. 244 § 1 i art. 252 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego
(Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) z art. 2, art. 32 ust. 1, art. 20 w zw. z art. 1 i z art. 2 oraz art. 45 ust.
1 Konstytucji.
Skarga została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym. 30 marca 2009 r. skarżący otrzymali z Sądu Rejonowego
w Lublinie – X Wydział Ksiąg Wieczystych (dalej: Sąd Rejonowy w Lublinie) zawiadomienie o wpisaniu w dziale IV księgi wieczystej,
prowadzonej dla ich nieruchomości, nowego wierzyciela, tj. funduszu sekurytyzacyjnego, w miejsce banku spółdzielczego – dotychczasowego
wierzyciela. Na to postanowienie skarżący wnieśli skargę. Sąd Rejonowy w Lublinie utrzymał w mocy zaskarżony wpis postanowieniem
z 21 września 2010 r. (sygn. akt Dz. Kw 11835/09). Sąd podniósł, że wnioskodawca dołączył do wniosku wyciąg z ksiąg rachunkowych
funduszu, z którego wynika, że od następcy prawnego wierzyciela, ujawnionego w księdze wieczystej, nabył on wierzytelność
zabezpieczoną hipoteką zwykłą na nieruchomości skarżących. Sąd Okręgowy w Lublinie – II Wydział Cywilny Odwoławczy (dalej:
Sąd Okręgowy w Lublinie) oddalił apelację skarżących postanowieniem z 28 października 2011 r. (sygn. akt II Ca 570/11). W
uzasadnieniu sąd zwrócił uwagę na ograniczoną kognicję sądu wieczystoksięgowego, która nie pozwala na prowadzenie postępowania
dowodowego zmierzającego do ustalenia stanu faktycznego zgodnie z wnioskiem apelujących.
Skarżący podnoszą, że podstawą wpisu było stwierdzenie, iż fundusz sekurytyzacyjny dołączył do wniosku wyciąg ze swoich ksiąg,
który