Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 4 grudnia 2015 r.
|
| Sygn. akt Ts 316/14 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 3 listopada 2014 r. Przedsiębiorstwo Komunikacyjno-Spedycyjne
Tychy Sp. z o.o. (dalej: skarżąca) wystąpiła o zbadanie zgodności: po pierwsze, art. 1262 § 1 i art. 370 w związku z art. 397 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014
r. poz. 101, ze zm.; dalej: k.p.c.) „w zakresie, w jakim przepisy te pozbawiają prawa do sądu, sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia
sprawy, zamykają drogę sądową do dochodzenia naruszonych praw i wolności oraz zaskarżania orzeczeń wydanych w I instancji
poprzez uniemożliwienie sądowi podjęcia czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata”, z art.
2, art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3, art. 77 ust. 2, art. 78 oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji; po drugie, art. 1305, art. 3621, art. 364 § 2, art. 39823 oraz art. 4971 § 3 k.p.c. w zakresie, w jakim dopuszczają rozpoznanie sprawy przez osobę niemającą statusu sędziego – referendarza sądowego,
z art. 2, art. 45 ust. 1, art. 174, art. 175, art. 176 ust. 1 oraz art. 178 ust. 1 Konstytucji.
Skarżąca stwierdziła, że przepisy uzależniające rozpoznanie sprawy (lub środka zaskarżenia) od uiszczenia opłaty naruszają
prawo do sądu oraz do zaskarżania orzeczeń wydanych w pierwszej instancji. Zaznaczyła również, że w wypadku przedsiębiorców
prawo do ubiegania się o zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych jest prawem martwym, gdyż w praktyce sądy przyjmują,
że strona prowadząca działalność gospodarczą powinna w jej ramach zabezpieczyć środki na prowadzenie sporów sądowych. Ponadto
skarżąca zakwestionowała możliwość rozpatrywania wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz wydawania zarządzeń w toku
sprawy przez referendarzy sądowych. Podkreśliła, że referendarz sądowy nie ma statusu sędziego i nie obejmują go gwarancje
bezstronności, niezależności i niezawisłości. Podejmowanie przez niego rozstrzygnięć narusza więc prawo do sądu. Skarżąca
zwróciła również