Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 25 stycznia 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 317/09 |
Uzasadnienie:
W sporządzonej przez pełnomocnika skarżących skardze konstytucyjnej zakwestionowana została zgodność art. 21 ust. 1 pkt 110
ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.; dalej: ustawa
o podatku dochodowym od osób fizycznych) z art. 2, art. 32 ust. 1, art. 64 ust. 1 i 2 oraz art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej
Polskiej. Skarżący kwestionują w niej zgodność z Konstytucją art. 21 ust. 1 pkt 110 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w 2004 r., nadanym temu przepisowi mocą ustawy z dnia 12 listopada
2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 202, poz. 1956, ze
zm.), „w zakresie, w jakim przepis ten wyłącza ze zwolnienia w podatku dochodowym od osób fizycznych należność zagraniczną,
tj. nadaje się mu tożsamą treść z brzmieniem obowiązującym w 2005 r., ustalonym mocą ustawy z dnia 18 listopada 2004 r. o
zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych [oraz niektórych innych ustaw] (Dz. U. Nr 263, poz. 2619; dalej: ustawa
o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w 2005 r.)”. Wnoszący skargę wskazują, że zaskarżony przepis
narusza art. 2 Konstytucji, gdyż zasada demokratycznego państwa prawnego nakłada obowiązek precyzyjnego definiowania pojęć
oraz bezwzględnego unikania różnych określeń dla tych samych kategorii świadczeń. Zdaniem skarżących, art. 21 ust. 1 pkt 110
ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w 2004 r. narusza art. 32 ust. 1 Konstytucji przez
różne traktowanie przez organy podatkowe podatników znajdujących się w analogicznych sytuacjach faktycznych, co stanowiło
dla jednych podstawę do „skutecznego ubiegania się o zwrot nadpłaconego podatku dochodowego, a