Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 12 października 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 317/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Marka J. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą PKS Tysovia w Tychach (dalej: skarżący),
sporządzonej przez adwokata i wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 26 listopada 2010 r. (data nadania), zarzucono niezgodność:
(1) art. 55 § 11 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, ze zm.; dalej: k.p.) z art. 2 oraz art.
24 Konstytucji; (2) art. 87, art. 871 oraz art. 91 k.p. z art. 2, art. 32 oraz art. 64 ust. 2 i 3 Konstytucji.
W uzasadnieniu skargi przytoczono treść wskazanych jako wzorce kontroli przepisów Konstytucji oraz podniesiono, że „taki stan
prawny w ocenie skarżącego jest naruszeniem podstaw demokratycznego państwa prawa wskazanych w art. 2 Konstytucji oraz w sposób
niczym nieuzasadniony szykanuje skarżącego ze względu na jego status pracodawcy i nadmiernie, bez żadnej przyczyny faworyzuje
prawa pracowników, co narusza art. 64 ust. 2 i 3 Konstytucji oraz art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji”.
Postanowieniem z 18 stycznia 2011 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej na podstawie
art. 36 ust. 3 w związku z art. 49 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze
zm.; dalej: ustawa o TK). Za takim rozstrzygnięciem przemawiały następujące argumenty:
Po pierwsze – skarżący nie wykonał dyspozycji art. 47 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o TK, gdyż uzasadnienie skargi sprowadzało się
wyłącznie do wymienienia poszczególnych artykułów Konstytucji wraz z przytoczeniem ich treści oraz postawienia ogólnego zarzutu
niezgodności z postanowieniami konstytucyjnymi zakwestionowanych przepisów Kodeksu pracy.
Po drugie – powołane w skardze art. 2 oraz art. 32 Konstytucji nie mogły stanowić samoistnej podstawy kontroli w ramach postępowania
inicjowanego skargą konstytucyjną.