Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 19 maja 2015 r.
|
| Sygn. akt Ts 317/13 |
Uzasadnienie:
1. W skardze konstytucyjnej, sporządzonej przez radcę prawnego i wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 12 grudnia 2013 r.
(data nadania), Gmina Chełmiec (dalej: skarżąca lub gmina) zarzuciła niezgodność art. 6471 § 5 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.; dalej: k.c.) z art. 77 ust. 1, art.
64 ust. 1 i 2, art. 32 i art. 31 ust. 3 w związku z art. 2 i art. 7 Konstytucji.
Zdaniem skarżącej kwestionowany przepis narusza prawo ochrony własności (art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji), zasadę równości
(art. 32 Konstytucji), zasadę proporcjonalności (art. 31 ust. 3 Konstytucji), zasadę demokratycznego państwa prawnego oraz
wywodzone z niej zasady zaufania obywateli do państwa i przyzwoitej legislacji (art. 2 Konstytucji), a także zasadę legalizmu
(art. 7 Konstytucji) oraz prawo do wynagrodzenia szkody poniesionej w związku z „naruszającymi prawo działaniami organów administracji
publicznej” (art. 77 ust. 1 Konstytucji).
2. Postanowieniem z 14 kwietnia 2014 r. Trybunał Konstytucyjny – na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 in fine ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) – odmówił
nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
2.1. Zasadniczym powodem odmowy nadania skardze dalszego biegu był brak legitymacji gminy do zainicjowania postępowania przed
Trybunałem w trybie art. 79 ust. 1 Konstytucji.
2.2. Trybunał zwrócił uwagę na to, że – niezależnie od braku legitymacji skargowej gminy – skarga konstytucyjna została wniesiona
z przekroczeniem ustawowego terminu, o którym mowa w art. 46 ust. 1 ustawy o TK. Jako ostateczne orzeczenie w swojej sprawie
skarżąca wskazała bowiem postanowienie Sądu Najwyższego – Izby Cywilnej z 18 lipca 2013 r. (sygn. akt III CSK