Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 października 2014 r.
|
| Sygn. akt Ts 318/13 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 11 grudnia 2013 r. Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie
(dalej: skarżący) zakwestionowało zgodność art. 66 § 3 i art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania
administracyjnego (Dz. U. Nr 30, poz. 168, ze zm.; dalej: k.p.a.) z art. 2 i art. 77 ust. 2 Konstytucji.
Zdaniem skarżącego zawieszenie postępowania przed organami administracyjnymi było niezbędne ze względu na istniejące wątpliwości
co do właściwej drogi sądowej w sprawach dochodzenia roszczeń związanych z reformą rolną. Gdyby organy te, tak jak wnioskował
skarżący, zawiesiły postępowanie, mógłby on dochodzić swych praw na drodze sądowej wskazanej przez ustawodawcę albo właściwy
organ państwa. Skoro tego nie zrobiły, to pozbawiły skarżącego prawa do obrony swoich praw, w związku z czym doszło do zamknięcia
drogi sądowej i naruszenia art. 77 ust. 2 Konstytucji.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 9 stycznia 2014 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia
braków formalnych skargi. W piśmie procesowym z 24 stycznia 2014 r. pełnomocnik ustosunkował się do tego zarządzenia.
Postanowieniem z 17 marca 2014 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
postanowienia Trybunał wskazał, że zakwestionowane przepisy nie były podstawą prawną ostatecznego orzeczenia władzy publicznej,
w związku z którym skarżący złożył skargę konstytucyjną. Ponadto, zdaniem Trybunału, skarżący nie uprawdopodobnił istnienia
wątpliwości co do właściwej drogi sądowej w sprawach dochodzenia roszczeń związanych z reformą rolną, nie spełnił tym samym
warunku, o którym mowa w art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102,
poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK). Dodatkowo Trybunał ocenił część zarzutów skargi jako oczywiście bezzasadne.
W zażaleniu na to postanowienie skarżący