Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 5 maja 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 319/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 14 października 2008 r. skarżący zarzucił art. 230 ustawy z
dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.; dalej: k.k.) sprzeczność z art. 58 ust. 1 w zw. z art.
11 ust. 1 Konstytucji.
Działając w oparciu o zaskarżony przepis, Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w wyroku z 1 lutego 2008 r. (sygn. akt III K 15/07)
uznał, że skarżący, działając wspólnie i w porozumieniu ze swoim kolegą, utwierdzając oponentów politycznych w przekonaniu
o istnieniu wpływów u posłów jednej z partii politycznych, podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy w zamian za korzyści
osobiste w postaci: zatrudnienia w Urzędzie Miasta trzech konkretnych osób, powołania w skład Rady Nadzorczej komunalizowanego
przedsiębiorstwa osoby wskazanej przez skarżącego oraz powołania na dyrektora tegoż przedsiębiorstwa osoby współdziałającej
ze skarżącym. W konsekwencji Sąd ten przypisał skarżącemu popełnienie czynu zabronionego z art. 230 § 2 w zw. z art. 230 §
1 w zw. z art. 12 k.k. i warunkowo umorzył postępowanie karne. Po rozpoznaniu apelacji wniesionej od powyższego rozstrzygnięcia
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu wyrokiem z 21 maja 2008 r. (sygn. akt II AKa 100/08) utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie.
Z wydaniem wskazanych w skardze rozstrzygnięć skarżący wiąże naruszenie wolności zrzeszania się, o której mowa w art. 58 ust.
1 Konstytucji, a której immanentnym składnikiem jest wolność podejmowania na rzecz partii politycznych działań nakierowanych
na realizację ich celów, co – w ocenie skarżącego – łączyć się powinno z zasadą pluralizmu politycznego, o której mowa w art.
11 ust. 1 Konstytucji.
W uzasadnieniu stawianych zarzutów skarżący wskazuje na cele partii politycznych, w tym dokonuje wykładni zwrotu: „sprawuje
władze”. Odwołuje się przy tym do orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, przypominając, że