Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 17 maja 2004 r.
|
| Sygn. akt Ts 32/04 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Jolanty Kowalskiej-Oszast z 26 lutego 2004 r. zarzucono, iż art. 50 ust. 3 ustawy z dnia 8 września
2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego „Polskie Koleje Państwowe” (Dz. U.
Nr 84, poz. 948 ze zm.) jest niezgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim narusza wyrażoną
w tym przepisie zasadę ochrony praw nabytych przez to, że pozbawia pracownika prawa do odszkodowania za skrócony okres wypowiedzenia
wynikającego z § 7 ust. 2 Ponadzakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla pracowników przedsiębiorstwa państwowego „Polskie Koleje
Państwowe” z 4 stycznia 1999 r.
Skarżąca wskazała, iż zakład pracy, tj. „Polskie Koleje Państwowe” S.A. rozwiązał z nią umowę o pracę powołując się na przyczyny
leżące po stronie pracodawcy, a określone w ustawie z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami
stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1990 r. Nr 4, poz. 19 ze zm.).
Stosunek pracy rozwiązany został za uprzednim 6-miesięcznym, skróconym na wniosek skarżącej do 3 miesięcy – wypowiedzeniem.
Skarżąca podkreśliła, iż w związku ze skróconym okresem wypowiedzenia przysługiwało jej na podstawie § 7 ust. 2 Ponadzakładowego
Układu Zbiorowego Pracy dla pracowników przedsiębiorstwa państwowego „Polskie Koleje Państwowe”, prawo do odszkodowania za
pozostałą część okresu wypowiedzenia, a nadto, na podstawie art. 48 oraz art. 49 ustawy z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji,
restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego „Polskie Koleje Państwowe” (Dz. U. Nr 84, poz. 948 ze zm.), prawo
do jednorazowej odprawy pieniężnej.
Pracodawca wypłacił skarżącej jednorazową odprawę pieniężną, odmówił natomiast zapłaty za skrócony okres wypowiedzenia, powołując
się w tej mierze na art. 50 ust. 3 in fine powołanej wyżej ustawy z 8 września 2000 r. o