Postanowienie TK z dnia 07 czerwca 2005, sygn. Ts 32/05

W skardze konstytucyjnej z 27 lutego 2005 r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym) skarżący zakwestionował zgodność z Konstytucją RP art. 7 ust. 3 ustawy z 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców w związku z art. 4 ustawy z 15 marca 1996 r. o zmianie tej ustawy. Zaskarżonym przepisom zarzucił skarżący, że są niezgodne z art. 2 i art. 64 ust. 1 Konstytucji. Istota takiej niezgodności polegać ma na złamaniu zasady lex retro non agit, prowadzącym do naruszenia słusznie nabytych praw własności i dziedziczenia.

Skarga konstytucyjna została sformułowana w związku z następującą sprawą. Decyzją z 1 marca 2002 r. (nr ZK-III/1-1207/01) Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji odmówił skarżącemu wydania zezwolenia na nabycie nieruchomości. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ administracji stwierdził, że skarżący nie dotrzymał ustawowego terminu do złożenia wniosku o wydanie zezwolenia. Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 3 ustawy o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców, jeżeli cudzoziemiec, który nabył wchodzącą w skład spadku nieruchomość na podstawie testamentu, nie uzyska zezwolenia Ministra Spraw Wewnętrznych na podstawie wniosku złożonego w ciągu roku od dnia otwarcia spadku, prawo własności nieruchomości lub prawo użytkowania wieczystego nabywają osoby, które byłyby powołane do spadku z ustawy. Stwierdzając, że spadkodawca skarżącego zmarł 19 grudnia 1987 r., Minister uznał, iż skarżący nie dopełnił wymogu, o którym mowa w powołanym przepisie. Po skierowaniu przez skarżącego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, decyzją z 8 maja 2002 r. utrzymał w mocy swoją poprzednią decyzję. W uzasadnieniu wskazał dodatkowo, że nie jest prawnie dopuszczalne przywrócenie terminu, o którym mowa w art. 7 ust. 3 ustawy o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców.

Skarga skarżącego na decyzję Ministra została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 stycznia 2003 r.