Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 18 stycznia 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 32/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej skierowanej do Trybunału Konstytucyjnego 3 lutego 2010 r. Rafał P. (dalej: skarżący) zarzucił niezgodność
z Konstytucją całości rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001 r. w sprawie zgłaszania
prac geodezyjnych i kartograficznych, ewidencjonowania systemów i przechowywania kopii zabezpieczających bazy danych, a także
ogólnych warunków umów o udostępnianie tych baz (Dz. U. Nr 78, poz. 837; dalej: rozporządzenie). W ocenie skarżącego przedmiotowy
akt normatywny istnieje w obrocie prawnym pomimo jego wydania przez podmiot nieuprawniony. Skarżący podkreślił, że przepis
zawierający upoważnienie do wydania kwestionowanego rozporządzenia – art. 19 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. –
Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027, ze zm.; dalej: p.g.k.) wskazuje ministra właściwego
do spraw administracji do wydania tego aktu normatywnego. Przepis upoważniający został zmodyfikowany na podstawie art. 6 pkt
3 ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U.
Nr 21, poz. 125; dalej: ustawa zmieniająca). Zgodnie z tym przepisem zmianie uległ zakres podmiotowy upoważnienia – w miejsce
ministra właściwego do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej ustawodawca wskazał ministra właściwego
do spraw administracji publicznej. Ustawa zmieniająca, wywodzi dalej skarżący, nie utrzymała w mocy kwestionowanego rozporządzenia
i dlatego – zgodnie z zasadą, w myśl której rozporządzenie przestaje obowiązywać, gdy zmienia się przepis zawierający upoważnienie
do jego wydania – przedmiotowy akt normatywny należy uznać za niezgodny z Konstytucją.
W drugim zarzucie skarżący kwestionuje § 9, § 11 i § 12 rozporządzenia. W jego ocenie „rozumienie skarżonych przepisów jako
czynności technicznych niezaskarżalnych w drodze skarg przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi” jest niezgodne z art.
19 ust. 1 pkt 1 p.g.k. Przepis upoważniający nie uprawnia ministra