Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 20 kwietnia 1998 r.
|
| Sygn. akt Ts 32/98 * |
Uzasadnienie:
Skarga konstytucyjna Józefy Ś. z 25 lutego 1998 r., sporządzona przez adwokata, zarzuca niezgodność art. 292 kc, przewidującego
możliwość nabycia w drodze zasiedzenia służebności gruntowej, w tym służebności drogowej - z konstytucyjną zasadą ochrony
własności, zawartą w art. 64 konstytucji. Ze skargi i dołączonych dokumentów wynika, że skarżąca wyczerpała przysługujący
jej tok instancyjny w niniejszej sprawie i Sąd Najwyższy postanowieniem z 10 października 1997 r., oddalił wniesione przez
skarżącą zażalenie od wyroku Sądu Wojewódzkiego w N.S.
Należy zauważyć, że również wszystkie pozostałe warunki formalne, zawarte w art. 46-48 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym,
skarga ta spełnia.
W jej uzasadnieniu wskazuje się, że “w wyniku orzeczeń sądowych, skarżąca nie może zamknąć bramy umieszczonej w ogrodzeniu
otaczającym jej nieruchomość”, ponadto uprawnieni właściciele nieruchomości władnącej, przejeżdżając wciąż poszerzają drogę,
niszczą drzewa i krzewy rosnące na należącej do niej posesji, przekraczając tym samym zakres tej służebności. Pełnomocnik
skarżącej wysnuwa stąd wniosek, że nabycie służebności gruntowej przez zasiedzenie narusza istotę prawa własności, czyli wynikające
z art. 140 kc prawo korzystania przez właściciela z rzeczy z wyłączeniem innych osób, pobierania pożytków i dochodów oraz
rozporządzania rzeczą. Ponadto zauważa, że różne mogą być przyczyny, dla których właściciel nie poszukuje ochrony prawnej
przed naruszającymi jego własność. Mogą one wynikać z wieku, stanu zdrowia, wyjazdu za granicę oraz z przekonania, że działania
osób nieuprawnionych, nawet trwające przez czas pewien, nie ograniczą przysługującego mu prawa własności.
Badając niniejszą sprawę Trybunał zważył, co następuje:
Skarga konstytucyjna Józefy