Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 19 listopada 2014 r.
|
| Sygn. akt Ts 320/12 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 28 grudnia 2012 r. Z. i J. L. (dalej: skarżący) zakwestionowali
zgodność art. 556 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej:
k.p.k.) z art. 32 ust. 1 w zw. z art. 77 ust. 1 Konstytucji.
Postanowieniem z 5 lutego 2014 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, ponieważ skarżący
nie uprawdopodobnili zarzucanego w skardze naruszenia praw i wolności konstytucyjnych przez zaskarżony przepis.
W zażaleniu na to postanowienie skarżący podnieśli, że ograniczenie w art. 556 § 1 k.p.k. możliwości dochodzenia odszkodowania
do przypadków wykonania kary lub niewątpliwie niesłusznego tymczasowego aresztowania stanowi pominięcie ustawodawcze, które
narusza prawo do odszkodowania w aspekcie zasady równości (art. 32 ust. w zw. z art. 77 ust. 1 Konstytucji). Jak podkreślili
skarżący, na podstawie zaskarżonego przepisu roszczenie odszkodowawcze przysługuje jednym podmiotom, a innym nie. Zdaniem
skarżących inaczej (korzystniej) na gruncie zaskarżonego przepisu traktowany jest ten pośrednio poszkodowany, który utracił
środki niezbędne do utrzymania wskutek wykonania wobec oskarżonego kary (niesłusznego skazania) albo wskutek niewątpliwie
niesłusznego tymczasowego aresztowania, inaczej natomiast (mniej korzystnie) traktowany jest ten, kto utracił środki niezbędne
do utrzymania wskutek niewątpliwie niesłusznego zatrzymania. Skarżący zgodzili się ze stwierdzeniem Trybunału wyrażonym w
zakwestionowanym postanowieniu, w myśl którego przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014
r. poz. 121; dalej: kodeks cywilny lub k.c.) stanowią podstawę do dochodzenia zarówno odszkodowania, jak i zadośćuczynienia
za niezgodne z prawem działanie władzy publicznej. Podkreślili jednak, że pomimo powyższego ustawodawca nie ma dowolności
w sposobie równoległego uregulowania dochodzenia roszczeń odszkodowawczych w postępowaniu karnym, jeśli się na takie zdecyduje.
Skoro ustawodawca nie poprzestał na uregulowaniu zawartym w kodeksie