Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 21 października 2015 r.
|
| Sygn. akt Ts 321/13 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 16 grudnia 2013 r. (data nadania) A.M. (dalej: skarżący) wniósł
o zbadanie zgodności art. 931 § 1 i 2, art. 935, art. 936, art. 938 § 1 i 2, art. 947 § 1, art. 953 § 1, art. 971, art. 973,
art. 1002 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101, ze zm.; dalej: k.p.c.)
z art. 2 i art. 21 w związku z art. 64 ust. 13 Konstytucji. Zdaniem skarżącego wskazane przepisy k.p.c. są niekonstytucyjne
w zakresie, w jakim „nie gwarantują nabywcy nieruchomości w postępowaniu egzekucyjnym, iż jeszcze przed wpłatą rękojmi, a
najpóźniej w momencie otwarcia licytacji, nabędzie, ze strony organów egzekucyjnych, rzeczywistą wiedzę o istnieniu i treści
umów obligacyjnych, o jakich mowa w art. 1002 [k.p.c.] (umowa najmu i dzierżawy) ciążących na licytowanej nieruchomości, w
sytuacji, gdy po myśli art. 971 [k.p.c.] nie może on żądać unieważnienia nabycia ani zmniejszenia ceny z powodu wad nieruchomości
lub przedmiotów razem z nią nabytych”.
W skardze postawiono również zarzut niezgodności § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002
r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez
radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490; dalej: rozporządzenie z 2002 r.) z art. 2, art. 21 w związku
z art. 64 ust. 13 oraz art. 32 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji, w zakresie, w jakim przepis ten przewiduje możliwość
zasądzania na rzecz strony nawet sześciokrotności stawki minimalnej określonej w rozdziałach 3 i 4 rozporządzenia, w oderwaniu
od umowy radcy prawnego z klientem.
Postanowieniem z 6 października 2014 r. Trybunał Konstytucyjny