Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 grudnia 2014 r.
|
| Sygn. akt Ts 322/13 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 16 grudnia 2013 r., sporządzonej przez pełnomocnika z urzędu, A.K. (dalej: skarżący) wystąpił o
zbadanie zgodności art. 117 § 5 w związku z art. 117 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego
(Dz. U. z 2014 r. poz. 101, ze zm.; dalej: k.p.c.) z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji.
Zdaniem skarżącego zakwestionowane przepisy tworzą nieprecyzyjną normę, gdyż uzależniają przyznanie pomocy prawnej z urzędu
(stronie zwolnionej od kosztów sądowych w całości lub w części) od swobodnego uznania, że udział adwokata lub radcy prawnego
w sprawie jest potrzebny. Naruszają tym prawo skarżącego do bycia równym wobec prawa i prawo równego traktowania przez władze
publiczne (art. 32 ust. 1 Konstytucji) oraz prawo do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy (art. 2 Konstytucji).
Postanowieniem z 10 lutego 2014 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania analizowanej skardze dalszego biegu, stwierdziwszy,
że: art. 117 § 5 i art. 117 § 1 k.p.c. nie były podstawą żadnego z orzeczeń wydanych w sprawie, skarżący nie wskazał naruszonych
praw (a w konsekwencji nie określił sposobu ich naruszenia), a sformułowane przez niego zarzuty są oczywiście bezzasadne.
Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego – radcy prawnej A.P. 19 lutego 2014 r.
W piśmie z 15 lutego 2014 r. (data nadania) mecenas A.P. poinformowała Trybunał, że postanowieniem z 29 stycznia 2014 r. (sygn.
akt I CO 1757/13; doręczonym 6 lutego 2014 r., co Trybunał ustalił z urzędu) Sąd Rejonowy w Siedlcach – I Wydział Cywilny
(dalej: Sąd Rejonowy w Siedlcach) – na jej wniosek – zwolnił ją z obowiązku reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed
Trybunałem. Mecenas wniosła także o przyznanie zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które – jak oświadczyła
– „nie zostały opłacone ani