Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 29 marca 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 323/15 |
Uzasadnienie:
1. W skardze konstytucyjnej, sporządzonej przez adwokata oraz wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 5 października 2015
r. (data nadania), H.U. (dalej: skarżący) zarzucił niezgodność: po pierwsze – art. 4245 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101, ze zm.; dalej: k.p.c.)
z art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 1 i 2 oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji; po drugie – art. 4248 k.p.c. z art. 45 ust. 1 Konstytucji; po trzecie – art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 15 września 2000 r. o referendum lokalnym
(Dz. U. z 2013 r. poz. 706, ze zm.; dalej: u.r.l.) z art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji; po czwarte – art. 11
oraz art. 14 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym
prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843,
ze zm.; dalej: ustawa z 2004 r.) z art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji.
2. Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym:
2.1. Postanowieniem z lipca 2012 r. Sąd Okręgowy w S. oddalił wniosek skarżącego oraz innej osoby fizycznej, złożony w trybie
art. 35 u.r.l., o zobowiązanie Burmistrza Miasta B. do zamieszczenia sprostowania i złożenia przeprosin.
W ocenie sądu żądanie skarżącego, z uwagi na treść i kontekst publicznej wypowiedzi Burmistrza Miasta B. (która zdaniem skarżącego
i drugiego wnioskodawcy była dla nich krzywdząca), nie mieści się w hipotezie art. 35 u.r.l. i podlega rozpoznaniu na zasadach
ogólnych, określonych w relewantnych przepisach prawa cywilnego, prawa prasowego lub prawa karnego. Niezależnie od powyższego
roszczenie skarżącego i drugiego wnioskodawcy nie zasługiwało, zdaniem sądu, na uwzględnienie również z tego powodu, że domagali
się oni sprostowania treści, które nie zostały zawarte