Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 14 lipca 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 324/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 21 października 2008 r., sporządzonej przez radcę prawnego skarżącego, zakwestionowana została
zgodność art. 4 pkt 3 lit. a oraz art. 4 pkt 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr
204, poz. 2088, ze zm.; dalej: u.t.d.) z Konstytucją.
W opinii skarżącego zakwestionowane przepisy nakładają na przedsiębiorcę korzystającego z własnych środków transportowych
obowiązek zatrudniania kierowców na podstawie umowy o pracę pod rygorem uznania, że przewóz dokonywany przez te osoby nie
będzie klasyfikowany jako przewóz na potrzeby własne w rozumieniu przepisów u.t.d. Wymóg ten ogranicza w sposób niekonstytucyjny
swobodę działalności gospodarczej, w ramach której mieści się również – zdaniem skarżącego – swoboda co do wyboru form prawnych
zatrudniania kierowców. Skarżący dostrzega również naruszenie Konstytucji w tym, że wprowadzone ograniczenie swobody działalności
gospodarczej – wbrew art. 22 Konstytucji – nie jest uzasadnione istnieniem jakiegokolwiek interesu publicznego. Kwestionowane
przepisy – wywiedziono ponadto w skardze konstytucyjnej – naruszają konstytucyjną zasadę równości, albowiem przedsiębiorcy,
którzy zdecydowali się oprzeć stosunek prawny z kierowcą na umowie cywilnoprawnej są dyskryminowani w porównaniu z tymi przedsiębiorcami,
którzy zatrudniają kierowców na podstawie umowy o pracę.
Skarga konstytucyjna została skierowana w oparciu o następujący stan faktyczny.
Skarżący jest przedsiębiorcą. W 2004 r. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w wyniku przeprowadzonej kontroli
należącego do przedsiębiorcy pojazdu, decyzją z 11 lutego 2005 r. (nr WITD.DI.0152.049/16/05), nałożył na skarżącego karę
w wysokości 2000 zł za wykonywanie przewozu na potrzeby własne bez wymaganego zaświadczenia. Decyzja ta została uchylona przez
Głównego Inspektora Transportu Drogowego decyzją z 24 czerwca 2005 r. (nr BPO-5-1333-PO15/2005/4481/08) i przekazana organowi
pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. W wyniku powtórnego rozpoznania sprawy Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Transportu
Drogowego decyzją z 9 lutego 2006 r. (nr