Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 lipca 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 325/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej sporządzonej przez adwokata i wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 30 listopada 2010 r. (data
nadania) Waldemar B. (dalej: skarżący) zarzucił niezgodność art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku
od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, ze zm.; dalej: ustawa o podatku od towarów i usług oraz
podatku akcyzowym), w brzmieniu obowiązującym od 31 października 2001 r. do 1 maja 2004 r., z art. 2 oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji.
Skarga została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym. Decyzją z 28 czerwca 2007 r. (nr I-S-500/D-27/20/7533/04-07)
Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Łodzi określił skarżącemu zobowiązanie w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące od
lipca do grudnia 2002 r. Dyrektor Izby Celnej w Łodzi decyzją z 26 września 2007 r. (nr 360000-PA-9116-271/2007/SK) utrzymał
w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Wyrokiem z 5 marca 2008 r. (sygn. akt I SA/Łd 1341/07) Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Łodzi oddalił skargę skarżącego, a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 31 maja 2010 r. (sygn. akt I GSK 760/09) oddalił
skargę kasacyjną. Wyrok ten doręczono pełnomocnikowi skarżącego 26 lipca 2010 r.
W uzasadnieniu skargi konstytucyjnej zawarto polemikę z motywami rozstrzygnięć organów podatkowych i sądów administracyjnych
zapadłych w sprawie skarżącego, a także podniesiono, że kwestionowana regulacja jest niezgodna z „zasadą sprawiedliwości społecznej
wyrażoną w art. 2 Konstytucji RP oraz z zasadą z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP, tj. zasadą równego traktowania obywateli”.
W ocenie skarżącego „powinna być taka regulacja ustawowa, zgodnie z którą w pierwszej kolejności odpowiedzialność powinny
ponosić te osoby, które faktycznie dokonały nielegalnych czynności w zakresie podatku akcyzowego, ewentualnie wskazująca,
aby organy podatkowe kierowały swoją akcję dochodzenia należności budżetowej z tytułu podatku akcyzowego