Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 16 października 2014 r.
|
| Sygn. akt Ts 325/13 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 18 grudnia 2013 r. M.T. (dalej: skarżący) wystąpił o zbadanie
zgodności art. 5 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. z 2013 r. poz. 707, ze zm.; dalej:
u.k.w.h.) w zw. z art. 232 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121, ze zm.; dalej: k.c.)
z art. 21, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1, art. 64 Konstytucji.
Skargę sformułowano na podstawie następującego stanu faktycznego. Dnia 4 października 1991 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa-Śródmieścia
w Krakowie stwierdził nabycie przez Skarb Państwa spadku po L.R. W skład spadku wchodziła m.in. zabudowana nieruchomość gruntowa.
W dniu 13 maja 1992 r. Skarb Państwa wyodrębnił i sprzedał jeden lokal znajdujący się w budynku (wraz z udziałem we współwłasności
budynku i udziałem w użytkowaniu wieczystym gruntu). Decyzją z 8 stycznia 1996 r. Wojewoda Krakowski stwierdził nabycie w
drodze komunalizacji własności nieruchomości przez Gminę Miejską Kraków. Po ujawnieniu swojego prawa w księdze wieczystej
Gmina Miejska Kraków w okresie od 1997 r. do 2004 r. wyodrębniła i zbyła kolejnych dziewięć lokali oraz działkę. W dniu 26
września 1994 r. zstępni spadkodawcy złożyli wniosek o zmianę postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku. Postanowieniem
z 24 maja 1995 r. sąd stwierdził nabycie spadku przez żonę i dzieci spadkodawcy. Postępowanie zakończyło się oddaleniem kasacji
przez Sąd Najwyższy 25 listopada 2004 r. Dnia 14 grudnia 2007 r. spadkobiercy zawarli ze skarżącym umowę, w której dokonali
zbycia nieruchomości i przysługujących im wierzytelności, w szczególności z tytułu bezumownego korzystania z nieruchomości,
bezpodstawnego wzbogacenia i z tytułu odszkodowania w związku z rozporządzeniem nieruchomością przez Skarb Państwa i Gminę
Miejską Kraków. W dniu 16 stycznia 2009 r.