Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 grudnia 2015 r.
|
| Sygn. akt Ts 325/14 |
Uzasadnienie:
1. W skardze konstytucyjnej z 7 listopada 2014 r. H.K. i M.O. (dalej: skarżący) zakwestionowali zgodność art. 133 ustawy z
dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa w brzmieniu obowiązującym do 9 listopada 2010 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz.
60, ze zm.; dalej: o.p.) w zakresie, w jakim przepis ten „nie uznawał za stronę w postępowaniu podatkowym w sprawie o stwierdzenie
i zwrot podatku akcyzowego w zakresie zobowiązań byłej spółki cywilnej osoby, która była wspólnikiem tej spółki w chwili jej
rozwiązania”, z art. 2, art. 32 oraz art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji. Zdaniem skarżących niekonstytucyjność tego przepisu polega
na pominięciu legislacyjnym, które narusza zasadę poprawnej legislacji, równość wobec prawa oraz równą ochronę prawa własności.
2. Postanowieniem z 16 lutego 2015 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej na podstawie
art. 79 Konstytucji oraz art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102,
poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK). Trybunał uznał, że sformułowany w skardze zarzut dotyczył aktu stosowania prawa.
3. W zażaleniu na to postanowienie skarżący stwierdzili, że złożona przez nich skarga spełniała wszelkie wymogi określone
w art. 46 i art. 47 ustawy o TK. W ich przekonaniu istniejące w orzecznictwie rozbieżności dotyczące art. 133 o.p. dowodzą,
że konieczne jest, by Trybunał orzekł o niekonstytucyjności tego przepisu.