W skardze konstytucyjnej skierowanej do Trybunału Konstytucyjnego 23 października 2008 r. zakwestionowana została zgodność
z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej art. 1302 § 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) w
związku z art. 36 i art. 96 pkt 4 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167,
poz. 1398, ze zm.). Skarżący wskazuje, że kwestionowany przepis narusza zasadę równości wobec prawa oraz zasadę dwuinstancyjności
postępowania, albowiem zwolnienie od kosztów sądowych powinno odnosić się do całego postępowania sądowego, nie zaś do poszczególnych
etapów tej procedury. Ponadto, skarżący podnosi, że kwestionowana regulacja, nakazująca odrzucenie nieopłaconej apelacji wnoszonej
przez podmiot profesjonalny bez wzywania do uiszczenia opłaty jest nadmiernie rygorystyczna i tym samym narusza prawo do sądu
zagwarantowane w art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Skarga została złożona w oparciu o następujący stan faktyczny.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia 29 kwietnia 2002 r. (nr DE-400/DH-47/2002) ustalił, że skarżący zalega z zapłatą
składek na ubezpieczenie społeczne. W wyniku złożonego środka odwoławczego Sąd Okręgowy we Wrocławiu wyrokiem z dnia 17 listopada
2006 r. (sygn. akt IX1U 907/02) oddalił odwołanie uznając, że decyzja ZUS jest zgodna z prawem. Pełnomocnik skarżącego zaskarżył
ten wyrok apelacją, która postanowieniem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 15 stycznia 2007 r. (sygn. akt IX1U 907/02) została
odrzucona z uwagi na jej nieopłacenie. Na powyższe rozstrzygnięcie skarżący złożył zażalenie, które postanowieniem Sądu Apelacyjnego
we Wrocławiu z dnia 19 lutego 2007 r. (sygn. akt III A Uz 47/07) zostało oddalone.
W dalszej kolejności pełnomocnik skarżącego podjął szereg czynności mających na celu przywrócenie terminu do wniesienia apelacji
od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 17 listopada