Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 11 czerwca 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 326/10 |
Uzasadnienie:
W petitum skargi konstytucyjnej wniesionej do Trybunału 1 grudnia 2010 r. Dariusz J. (dalej: skarżący) zarzucił, że art. 180 § 5 ustawy
z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, ze zm.; dalej: kodeks pracy) jest niezgodny z art.
32 ust. 2 Konstytucji w zakresie, w jakim uniemożliwia udzielenie urlopu macierzyńskiego pracownikowi-ojcu, w sytuacji gdy
matka dziecka nie jest pracownicą, lecz osobą prowadzącą działalność gospodarczą, która z tytułu urodzenia dziecka pobiera
zasiłek macierzyński. W uzasadnieniu skargi konstytucyjnej (s. 2) skarżący zarzucił, że interpretacja zakwestionowanego przepisu
kodeksu pracy jest niezgodna również z art. 33 Konstytucji oraz art. 112 i art. 113 kodeksu pracy.
Postanowieniem z 18 lipca 2011 r. (doręczonym pełnomocnikowi 25 lipca 2011 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego
biegu skardze konstytucyjnej. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie, Trybunał stwierdził, że skarżący nie sprecyzował, jakie
konstytucyjne wolności i prawa doznały naruszenia, a w konsekwencji nie wskazał sposobu ich naruszenia. Trybunał ustalił również,
że część zarzutów skargi konstytucyjnej odnosiła się do płaszczyzny stosowania prawa oraz przypomniał, że podstawą skargi
konstytucyjnej mogą być wyłącznie przepisy ustawy zasadniczej, a nie ustaw zwykłych.
W zażaleniu z 1 sierpnia 2011 r. (data nadania) skarżący, powołując się na wyrok Trybunału z 23 listopada 1998 r. w sprawie
SK 7/98 (OTK ZU nr 7/1998, poz. 114), zarzucił Trybunałowi błędne przyjęcie, że art. 32 ust. 2 Konstytucji nie może stanowić
samodzielnej podstawy skargi konstytucyjnej. Stwierdził też, że – wbrew stanowisku Trybunału – uprawdopodobnił niekonstytucyjność
zakwestionowanego w skardze art. 180 § 5 kodeksu