Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 24 czerwca 2015 r.
|
| Sygn. akt Ts 327/14 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 21 listopada 2014 r. (data nadania) J.W. (dalej: skarżący)
zakwestionował zgodność art. 924 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121, ze zm.; dalej:
k.c. lub kodeks cywilny) z art. 64 ust. 2 Konstytucji.
Postanowieniem z 27 lutego 2015 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania wniesionej skardze dalszego biegu, stwierdziwszy,
że nie spełnia przesłanki określonej w art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.
U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK). Jak Trybunał bowiem ustalił, zaskarżony przepis nie był podstawą ostatecznego
orzeczenia o konstytucyjnych wolnościach lub prawach skarżącego. Trybunał podkreślił przy tym, że ani art. 924 k.c., ani żaden
inny przepis kodeksu cywilnego nie określają wprost zasad ustalania wartości dzielonego spadku. Ponadto Trybunał uznał, że
celem złożonej skargi było poddanie kontroli aktu stosowania prawa, tj. wydanego wobec skarżącego orzeczenia o dziale spadku.
Tym samym – w ocenie Trybunału – niedopuszczalne było merytoryczne rozpatrzenie skargi (art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy o TK).
Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, w którym zarzuca Trybunałowi to, że błędnie zastosował art. 47 ust. 1
pkt 1 ustawy o TK, a w konsekwencji niezasadnie przyjął, iż we wniesionej skardze nie wskazano przepisu, w stosunku do którego
skarżący domaga się stwierdzenia niezgodności z Konstytucją. Skarżący wyraźnie bowiem – co podkreśla w zażaleniu – „kwestionuje
zgodność z Konstytucją art. 924 k.c.”. Skarżący zaznacza, że choć Trybunał słusznie wskazał, że w kodeksie cywilnym brak jest
przepisu określającego zasady ustalania wartości dzielonego spadku, to jednak „nie odniósł się w pełni merytorycznie do kwestii
podstawy materialnej stanowiącej o tym, według jakich kryteriów dokonuje się działu spadku”.