Postanowienie TK z dnia 15 marca 2012, sygn. Ts 328/11

1. W skardze konstytucyjnej sporządzonej we własnym imieniu przez adwokata Jana K. (dalej: skarżący), wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 29 listopada 2011 r. (data nadania), zarzucono niezgodność art. 535 § 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.) – w zakresie, w jakim dopuszcza możliwość braku pisemnego uzasadnienia oddalenia kasacji przy przyjęciu, że jest ona oczywiście bezzasadna – z art. 2, art. 45 ust. 1 oraz art. 91 Konstytucji.

W ocenie skarżącego zakwestionowany przepis jest „zaprzeczeniem realizacji idei sprawiedliwości społecznej związanej z państwem prawa deklarowanej w art. 2 Konstytucji”, gdyż umożliwia odstąpienie przez „organ stosujący prawo od uzasadnienia swojego stanowiska”, co z kolei narusza art. 45 ust. 1 Konstytucji oraz „prawo do bezpośredniego stosowania na podstawie art. 91 Konstytucji art. 6 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, deklarującego prawo do sprawiedliwego procesu”. W stanie faktycznym leżącym u podstaw skargi konstytucyjnej Sąd Najwyższy – Izba Karna rozpoznał bowiem kasację skarżącego na rozprawie i w związku z tym – na podstawie zaskarżonego art. 535 § 3 k.p.k. – odstąpił od sporządzenia na piśmie uzasadnienia swojego postanowienia z 8 września 2011 r. (sygn. akt SDI 18/11) o odmowie przyjęcia do rozpoznania wskazanego środka zaskarżenia, jako oczywiście bezzasadnego.

2. Postanowieniem z 15 marca 2012 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.

2.1. Zasadniczą przyczyną odmowy była oczywista bezzasadność zarzutów sformułowanych wobec art. 535 § 3 k.p.k., które związane były z naruszeniem prawa strony do posiadania pisemnej formy uzasadnienia postanowienia o oddaleniu kasacji jako oczywiście bezzasadnej. Brak takiego uzasadnienia przesądza – w ocenie skarżącego – o braku jawnego rozpoznania sprawy i naruszeniu jego prawa do sądu.

Trybunał przypomniał, że prawo do sądu jest jednym z