Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 3 listopada 2014 r.
|
| Sygn. akt Ts 329/13 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 27 grudnia 2013 r. „Dworek Polski” spółka jawna K.J., R.G.
(dalej: skarżąca) zakwestionowała zgodność działu I rozdziału 2 „Zasady ogólne” oraz art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960
r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267; dalej: k.p.a.) z preambułą, art. 4, art. 8, art. 31
oraz art. 87 ust. 1 Konstytucji. Skarżąca stwierdziła, że orzekające w jej sprawie organy nie oparły swoich rozstrzygnięć
na Konstytucji i w swoich działaniach nie kierowały się interesem publicznym, lecz źle rozumianą zasadą legalizmu. Bezrefleksyjnie
stosując przepisy ustawowe, nie odniosły ich bowiem do wartości konstytucyjnych i tym samym doprowadziły do naruszenia istoty
konstytucyjnych praw i wolności.
Postanowieniem z 19 maja 2014 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Trybunał stwierdził,
że jako wzorce kontroli przepisów zakwestionowanych w skardze skarżąca wskazała jedynie te unormowania Konstytucji, które
nie mogą być samodzielnymi wzorcami kontroli w postępowaniu skargowym. Nie gwarantują one bowiem konstytucyjnych wolności
lub praw, których ochronie służy skarga. Trybunał podkreślił, że takiego charakteru nie mają w szczególności zasady wynikające
– zdaniem skarżącej – z preambuły, art. 4 i art. 8 Konstytucji ani katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego, ustanowiony
w art. 87 ust. 1 Konstytucji. Ponadto Trybunał stwierdził, że choć petitum skargi skarżąca powołała cały art. 31 Konstytucji, to jednak z uzasadnienia tego środka prawnego wyraźnie wynika, że postawione
zarzuty dotyczą jedynie zakazu naruszenia istoty konstytucyjnych wolności i praw wyrażonego w art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Przepis ten nie formułuje jednak samodzielnego prawa podmiotowego,