Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 października 2019 r.
|
| Sygn. akt Ts 33/18 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej z 20 lutego 2018 r. (data nadania) G.K. (dalej: skarżąca) zakwestionowała zgodność art. 70 § 6
pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 i poz. 848, ze zm.) w brzmieniu obowiązującym
od dnia 9 listopada 2010 r. do dnia 15 października 2013 r. w zakresie, w jakim może stanowić podstawę do zawieszenia biegu
terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego z dniem wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe w sytuacji,
gdy przypisywany sprawcy czyn nie jest przestępstwem lub wykroczeniem skarbowym z powodu niemożliwości wypełnienia znamion
czynu przestępnego lub niewypełnienia znamion czynu przestępnego, z art. 64 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Skarżąca uważa, że kwestionowany przepis uzależnia ochronę własności i innych praw majątkowych podatnika od arbitralnych i
niezgodnych z prawem działań organów władzy publicznej, przed którymi podatnik nie może skutecznie się bronić w postępowaniu
podatkowym i postępowaniu sądowoadministracyjnym.
2. Postanowieniem z 5 czerwca 2019 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu z uwagi
na to, że kwestionowany przepis nie był podstawą ostatecznego rozstrzygnięcia o prawach lub wolnościach skarżącej.
3. W zażaleniu z 27 czerwca 2019 r. skarżąca wyraziła pogląd, że kwestionowany przepis może stanowić przedmiot kontroli konstytucyjnej,
zainicjowanej skargą konstytucyjną „dopiero wtedy, gdy zostanie zastosowany w postępowaniu określającym wysokość zobowiązania