Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 7 marca 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 332/15 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 7 października 2015 r. (data nadania) J.B. (dalej: skarżący)
zakwestionował zgodność art. 101 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz.U.88.553, ze zm.; dalej: kk) z art.
47 w zw. z art. 45 ust. 1 lub w zw. z art. 2 Konstytucji oraz w zw. z art. 6 ust. 1 i/lub art. 14 Konwencji o ochronie praw
człowieka i podstawowych wolności sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. (Dz.U.1993.61.284, ze zm.; dalej: Konwencja
o ochronie praw człowieka) lub art. 13 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia
2006 r. (Dz.U.2012.1169; dalej: Konwencja o prawach osób niepełnosprawnych), jak też z art. 77 ust. 2 w zw. z art. 47 lub
w zw. z art. 2 lub w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji oraz w zw. z art. 6 ust. 1 i/lub art. 14 Konwencji o ochronie praw człowieka
i lub art. 13 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych.
Skargę konstytucyjną wniesiono na podstawie następującego stanu faktycznego i prawnego. Skarżący w marcu 2015 r. złożył w
Sądzie Rejonowym w W. prywatny akt oskarżenia, zarzucając oskarżonej popełnienie występku z art. 216 § 1 kk. Sąd Rejonowy
w W. postanowieniem z maja 2015 r. umorzył postępowanie ze względu na przedawnienie karalności opisanych w nim czynów. Zażalenie
wniesione od powyższego orzeczenia zostało oddalone przez Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z lipca 2015 r., doręczonym skarżącemu
7 sierpnia 2015 r.
Z wydaniem na podstawie zakwestionowanego przepisu wskazanych powyżej rozstrzygnięć skarżący wiąże naruszenie art. 47 Konstytucji,
zgodnie z którym każdy ma prawo do ochrony czci i dobrego imienia oraz naruszenie zakazu zamykania drogi sądowej wynikającego
z art. 77 ust. 2 Konstytucji. Zdaniem skarżącego zawarty w zaskarżonej regulacji okres przedawnienia ochrony dóbr osobistych
wynoszący jeden rok od momentu