Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 27 lipca 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 333/15 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 9 października 2015 r. (data nadania) S.G. (dalej: skarżący)
wystąpił o zbadanie zgodności z art. 2, art. 7, art. 31 ust. 3, art. 32, art. 45 ust. 1, art. 76, art. 77 ust. 2, art. 175 ust. 1, art. 176 ust. 1, art. 177, art. 178 ust. 1, art. 179 oraz art. 180 ust. 1 Konstytucji: po pierwsze, art. 7673a ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U.2014.101, ze zm.; dalej: kpc) w zakresie, w jakim
przewiduje, że wniesienie środka zaskarżenia na postanowienie referendarza sądowego o nadaniu klauzuli wykonalności „nie powoduje
dewolutywności ani suspensywności, (…) a nobilituje orzeczenie referendarza sądowego do mocy orzeczenia sądu pierwszej instancji,
a sąd rejonowy do roli sądu drugiej instancji orzekający o utrzymaniu w mocy albo zmianie wykonalnego już postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności, zaopatrzonego w klauzulę wykonalności”; po
drugie, art. 777 § 1 pkt 11 kpc w zakresie, w jakim uznaje orzeczenie referendarza sądowego za tytuł egzekucyjny; po trzecie, art. 781 § 11 kpc w zakresie, w jakim stanowi, że klauzulę wykonalności może nadać referendarz sądowy, „a nadto, że referendarz sądowy
może nadać klauzulę wykonalności orzeczeniu wydanemu przez referendarza sądowego, a nie tylko tytułowi egzekucyjnemu pochodzącemu
od sądu”.
Skarga konstytucyjna została złożona w związku z następującą sprawą. Postanowieniem z lipca 2014 r. referendarz sądowy nadał
klauzulę wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu wystawionemu przez Meritum Bank ICB S.A. w G. przeciwko skarżącemu.
Sąd Rejonowy w N. w postanowieniu ze stycznia 2015 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W postanowieniu z lutego 2015 r. Sąd Rejonowy w N. odrzucił zażalenie skarżącego na orzeczenie ze stycznia 2014 r. jako niedopuszczalne.
Skarżący wniósł następnie zażalenie na postanowienie z lutego 2015 r., które odrzucił Sąd