Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 12 stycznia 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 334/15 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 12 października 2015 r. (data nadania) M.J. (dalej: skarżący)
wystąpił o zbadanie zgodności art. 118 § 5 i 6 zdanie pierwsze ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego
(Dz. U. z 2014 r. poz. 101, ze zm.; dalej: k.p.c.) z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 2 Konstytucji oraz art. 394 § 1 k.p.c. z
art. 45 ust. 1 w zw. z: art. 2 i art. 176 ust. 1 Konstytucji.
Skargę konstytucyjną sformułowano w związku z następującą sprawą. 8 maja 2013 r. skarżący wniósł o ustanowienie pełnomocnika
z urzędu w celu sporządzenia i złożenia skargi konstytucyjnej w związku z wydanym wobec niego postanowieniem Sądu Okręgowego
w K. z kwietnia 2013 r. Postanowieniem z czerwca 2013 r. Sąd Rejonowy w T. (dalej: Sąd Rejonowy w T.) oddalił wniosek skarżącego.
Jednak wskutek zażalenia rozstrzygnięcie to zmienił Sąd Okręgowy w K. (dalej: Sąd Okręgowy w K.) postanowieniem z października
2013 r. i ustanowił dla skarżącego pełnomocnika z urzędu – radcę prawnego, którego wskazała właściwa okręgowa izba radców
prawnych. Pełnomocnik ten nie znalazł podstaw do sporządzenia skargi konstytucyjnej, przedłożył więc sądowi stosowną opinię.
W piśmie z 4 maja 2014 r. skarżący wystąpił do Sądu Rejonowego w T. o zmianę wyznaczonego pełnomocnika, argumentując, że przygotowana
przez niego opinia jest nierzetelna. Postanowieniem z maja 2014 r. Sąd Rejonowy w T. oddalił wniosek skarżącego. Na to orzeczenie
skarżący złożył zażalenie, które Sąd Rejonowy w T. odrzucił postanowieniem z lipca 2014 r. Również na to postanowienie skarżący
wniósł zażalenie, które Sąd Okręgowy w K. oddalił postanowieniem z lutego 2015 r.
Zdaniem skarżącego: „Niezgodność (…) art. 118 § 5 k.p.c. z zasadą demokratycznego państwa prawa oraz z prawem do sądu (…)
polega na tym,