Postanowienie TK z dnia 03 lipca 2013, sygn. Ts 337/11

W skardze konstytucyjnej z 2 grudnia 2011 r. (data pisma) B. J.-C. (dalej: skarżąca) wniosła o zbadanie zgodności art. 31 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (dalej: ustawa o inwestycjach drogowych) w dwóch brzmieniach: po pierwsze, w brzmieniu pierwotnym, sprzed wejścia w życie ustawy z dnia 25 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 154, poz. 958; dalej: ustawa nowelizująca), po drugie, w brzmieniu nadanym przez ustawę nowelizującą. Skarżąca wskazała jako wzorce kontroli art. 21 ust. 1, art. 64 ust. 1-3 w zw. z art. 31 ust. 3, art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 w zw. z art. 2, art. 32 ust. 1 w zw. z art. 21 ust. 1 oraz art. 64 ust. 1-3 i w zw. z art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji.

Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. W związku z realizacją inwestycji drogowej w sprawach skarżącej toczyły się dwa wzajemnie powiązane postępowania. Pierwsze postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne dotyczyło lokalizacji inwestycji drogowej. Drugie postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, na gruncie którego wydano ostateczne orzeczenie w sprawie skarżącej, dotyczyło pozwolenia na budowę. Decyzją z 31 lipca 2008 r. Wojewoda Mazowiecki (znak: WI.II-AB2.7047/89/07) ustalił lokalizację inwestycji drogowej. Decyzja o lokalizacji drogi zakładała między innymi podział nieruchomości należącej do skarżącej na dwie części, przy czym jedna z działek powstałych w wyniku tego podziału miała zostać wykorzystana do realizacji inwestycji. Od powołanej wyżej decyzji skarżąca wniosła odwołanie do Ministra Infrastruktury, który decyzją z 22 stycznia 2009 r. (znak: BP-5ks-025-178-126/09) uchylił zaskarżoną decyzję w zakresie zapisów sentencji, a