Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 11 lipca 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 338/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 9 grudnia 2010 r. Bohdan K. (dalej: skarżący) zarzucił niezgodność ustawy z dnia 6 czerwca 1997
r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.; dalej: k.k.) w całości oraz ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania
karnego (Dz. U. Nr 88, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.) w całości z art. 7, art. 8, art. 10, art. 79 ust. 1 w związku z art.
30-86, art. 87 ust. 1 oraz art. 182 Konstytucji. W skardze skarżący wskazał w szczególności, że obie zaskarżone ustawy są
oparte na filozofii marksistowskiej i nie oddają podstawowych założeń Konstytucji. Podniósł ponadto, że przepisy tych ustaw
są logicznie sprzeczne i nadmiernie kazuistyczne. Sformułował także szereg zarzutów w stosunku do poszczególnych rozdziałów
każdej z zaskarżonych ustaw.
Postanowieniem z 17 maja 2012 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Powodem wydania
takiego rozstrzygnięcia było ustalenie, że skarga konstytucyjna nie została wniesiona w związku z wydaniem jakiegokolwiek
ostatecznego rozstrzygnięcia o prawach skarżącego. Skarżący nie przedstawił żadnego ostatecznego rozstrzygnięcia wydanego
w stosunku do niego na podstawie zakwestionowanych ustaw, a przedstawiona w skardze argumentacja nie wskazywała na istnienie
zarzutu naruszenia praw lub wolności skarżącego w konkretnej sprawie, lecz była ukierunkowana na ogólną krytykę przepisów
k.k. i k.p.k., a także przedstawienie postulatów co do ich zmiany.
Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, w którym zarzucił Trybunałowi dokonanie nieprawidłowej – w jego ocenie
– wykładni art.