Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 listopada 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 339/15 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej z 15 października 2015 r. skarżący zakwestionował zgodność § 2 ust. 1 w zw. z ust. 2 oraz § 8 ust.
6 w zw. z ust. 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 września 2011 r. w sprawie procedury „Niebieskie Karty” oraz wzorów
formularzy „Niebieska Karta” (Dz.U.2011.209.1245; dalej: rozporządzenie w sprawie procedury „Niebieskie Karty”) oraz załącznika
nr 1 i 4 do rozporządzenia w sprawie procedury „Niebieskie Karty” w zw. z art. 9c ust. 1 i art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 29
lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz.U.2015.1390; dalej: ustawa o przeciwdziałaniu przemocy) w zakresie,
w jakim przepisy te posługują się pojęciem sprawcy przemocy bez udowodnienia winy oraz w zakresie, w jakim regulacje te zezwalają
na przetwarzanie danych osobowych osób podejrzanych o stosowanie przemocy w rodzinie, z art. 30, art. 42 ust. 3, art. 45 ust.
1, art. 47 oraz art. 51 ust. 1 i 5 Konstytucji. Ponadto skarżący postawił zarzut niezgodności art. 9d ust. 4 i ust. 5 ustawy
o przeciwdziałaniu przemocy z art. 45, art. 47, art. 51 ust. 1, 2, 4, 5 w zw. z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji, jak też
art. 9c ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy z art. 51 ust. 4 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona na podstawie następującego stanu faktycznego. Skarżący wniósł powództwo o ochronę dóbr
osobistych na podstawie art. 23 i art. 24 w zw. z art. 448 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U.2016.380,
ze zm.), do których naruszenia miało dojść w związku z prowadzeniem przeciwko niemu procedury tzw. „Niebieskiej Karty” i gromadzeniem
oraz przetwarzaniem informacji uzyskanych w ramach tej procedury. Wyrokiem z maja 2014 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił wniesione
powództwo. Apelacja złożona od orzeczenia sądu I instancji została oddalona przez Sąd Apelacyjny w W. wyrokiem z czerwca 2015
r..
Z wydaniem wskazanych orzeczeń skarżący wiąże naruszenie zasady domniemania niewinności (art. 42 ust. 3 Konstytucji) oraz
prawa do sprawiedliwego rozpoznania sprawy przez sąd (art. 45 ust. 1 Konstytucji). Do naruszenia