Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 17 grudnia 2007 r.
|
| Sygn. akt Ts 34/06 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 10 lutego 2006 r. wniesiono o stwierdzenie niezgodności art. 437 § 2 w zw. z art. 523 § 1 ustawy
z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.) z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 77 ust.
2 w zw. z art. 78 w zw. z art. 176 ust. 1, art. 42 ust. 2 w zw. z art. 32 ust. 1 w zw. z art. 2, art. 45 ust. 1 w zw. z art.
42 ust. 2 w zw. z art. 2 w zw. z art. 7 Konstytucji.
Skarżący zarzucił w skardze konstytucyjnej, że zaskarżony przepis art. 437 § 2 w zw. z art. 523 § 1 k.p.k. w części, w jakiej
umożliwia sądowi odwoławczemu orzekanie odmiennie co do istoty, poprzez zmianę zaskarżonego orzeczenia, jeśli pozwalają na
to zebrane dowody, oraz w części, w jakiej dopuszcza wniesienie kasacji tylko z powodu uchybień wskazanych w przepisie art.
439 k.p.k. lub innego rażącego naruszenia prawa, jest niezgodny ze wskazanymi wzorcami konstytucyjnymi. Zaskarżony przepis
pozbawił skarżącego prawa do żądania kontroli instancyjnej w zakresie prawidłowości rozstrzygnięcia podjętego przez sąd drugiej
instancji. Sposób uregulowania problematyki zmiany kwalifikacji prawnej zarzucanego oskarżonemu czynu nie odpowiada zdaniem
skarżącego wymogom rzetelności postępowania.
Postanowieniem z 29 sierpnia 2006 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Zasadniczym
powodem odmowy nadania biegu skardze konstytucyjnej była oczywista bezzasadność zarzutów. Trybunał wskazał, że przedstawione
przez skarżącego rozumienie zasady dwuinstancyjności postępowania, określonej w przepisach art. 78 i art. 176 Konstytucji,
polega na niezrozumieniu istoty dwuinstancyjności postępowania, której treścią jest w istocie takie zorganizowanie procedury
sądowej, by rozstrzygnięcie podejmowane przez sąd w pierwszej instancji mogło podlegać kontroli w postępowaniu przed sądem
drugiej instancji.