Postanowienie TK z dnia 28 lutego 2018, sygn. Ts 34/17

W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 16 lutego 2017 r. (data nadania) A.Ł., T.M. i B.M. (dalej: skarżący) wnieśli o stwierdzenie, że art. 12 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o funkcjonowaniu górnictwa węgla kamiennego (Dz. U. z 2015 r. poz. 410, ze zm.; dalej: u. o f.g.w.k.) „narusza zasadę ochrony własności wyrażoną w art. 64 ust. 2 Konstytucji (…), w związku z zasadą równości wobec prawa wyrażoną w art. 32 Konstytucji”.

Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą.

W pozwie złożonym 19 stycznia 2015 r. przeciwko Kampanii Węglowej Spółce Akcyjnej w Katowicach (dalej: Kampanii Węglowej S.A.) skarżący domagali się m.in. ustalenia prawa do otrzymania od pozwanej ekwiwalentu pieniężnego za bezpłatny węgiel. Roszczenie to zmienili na żądanie zasądzenia kwot po 1201,72 zł wraz z ustawowymi odsetkami, naliczonymi od 1 maja 2015 r., tytułem ekwiwalentu za bezpłatny węgiel. Skarżący wskazali, że na podstawie § 10 porozumienia zbiorowego z 20 grudnia 2004 r. zawartego pomiędzy Kampanią Węglową S.A. a organizacjami związków zawodowych, a także § 6 i 7 porozumienia z 6 lutego 2014 r. zawartego pomiędzy Kampanią Węglową S.A. a organizacjami związków zawodowych, mają prawo do bezpłatnego węgla. Kampania Węglowa 19 września 2014 r. podjęła uchwałę o wypowiedzeniu organizacjom związków zawodowych przepisów regulujących prawo do bezpłatnego węgla dla emerytów, rencistów i innych uprawnionych osób. Skarżący wskazali, że ich zdaniem wypowiedzenie wskazanych przepisów zawartych porozumień stanowi obejście prawa co do zmiany postanowień układu, o którym mowa art. 2419 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2016 r. poz. 1666, ze zm.; dalej: k.p.), jeśli bowiem do zmiany poszczególnych postanowień układów zbiorowych pracy czy też porozumień zbiorowych wymagany jest konsensus, to nie można go zastąpić wypowiedzeniem tych postanowień.