Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 27 maja 2025 r.
|
| Sygn. akt Ts 34/24 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 20 lutego 2024 r. (data nadania) M.W. (dalej: skarżąca),
reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu, wniosła o stwierdzenie, że art. 110 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo
bankowe (Dz. U. z 2020 r. poz. 1896, ze zm.; dalej: u.p.b.) jest niezgodny z art. 2, art. 8, art. 32 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej
Polskiej.
Postanowieniem z 19 marca 2025 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 2 kwietnia 2025 r.) Trybunał Konstytucyjny, na podstawie
art. 61 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym
(Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK), odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
Analiza rozpatrywanej sprawy prowadziła do wniosku, że art. 110 u.p.b., który stanowi przedmiot zaskarżenia w skardze konstytucyjnej,
nie był podstawą prawną ostatecznego orzeczenia wydanego w sprawie, w związku z którą została wniesiona skarga. Wyrok Sądu
Najwyższego z 5 kwietnia 2023 r. (sygn. akt […]), będący ostatecznym rozstrzygnięciem o prawach skarżącej, nie został oparty
na art. 110 u.p.b., przepis ten nie został też powołany w uzasadnieniu tego wyroku. Skarżąca nieprawidłowo zatem określiła
przedmiot zaskarżenia w niniejszym postępowaniu.
W związku z powyższym Trybunał Konstytucyjny uznał, że rozpoznawana skarga konstytucyjna nie spełniła warunku określonego
w art. 79 ust. 1 Konstytucji w związku z art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK.
W piśmie z 9 kwietnia 2025 r. (data nadania) skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 19 marca
2025 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, zaskarżając je w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła
naruszenie art. 61 ust. 2 u.o.t.p.TK „poprzez jego niezastosowanie i brak nadania skardze konstytucyjnej biegu oraz art. 61
ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK poprzez jego zastosowanie