Postanowienie TK z dnia 31 sierpnia 1998, sygn. Ts 34/98

W skardze konstytucyjnej Krzysztofa S. sporządzonej 3 marca 1998 r. zarzucono, iż art. 208 ustawy z dnia 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze (tekst jednolity z 1995 r., Dz.U. Nr 54, poz. 288 ze zm.) oraz 37 ust. 1 Statutu Spółdzielni Mieszkaniowej “D” w K. jest niezgodny z art. 2, art. 31, art. 68 pkt 1 oraz art. 76 Konstytucji RP. Skarżący wskazał, iż na podstawie zakwestionowanego przepisu Sąd Rejonowy w K. wyrokiem z 4 czerwca 1997 r. zobowiązał go do zapłaty za ogrzewanie lokalu mieszkalnego, z którego to ogrzewania skarżący faktycznie nie korzystał. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy przez Sąd Wojewódzki w K. wyrokiem z 8 grudnia 1997 roku.

Zdaniem skarżącego zakwestionowane przepisy negują zasadę sprawiedliwości społecznej wyrażoną w art. 2 Konstytucji RP, bowiem nakładają na niego obowiązek zapłaty za coś, z czego nie korzysta. Nadto zobowiązują go do pobierania energii cieplnej dostarczanej przez MPEC - K., a więc do czynienia czegoś, czego prawo nie nakazuje, co jest sprzeczne z art. 31 ust. 2 Konstytucji RP. Skarżący uważa, iż doszło także do naruszenia wyrażonego w art. 76 Konstytucji RP prawa konsumenta do ochrony przed nieuczciwymi praktykami oraz działaniami zagrażającymi jego zdrowiu.

Trybunał Konstytucyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji RP przedmiotem skargi konstytucyjnej może być zarzut