Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 30 października 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 340/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 12 grudnia 2011 r. skarżący – W.W. – zakwestionował zgodność z Konstytucją art. 111 § 2 zdanie
pierwsze oraz § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (Dz. U. Nr 21, poz. 112, ze zm.; dalej:
k.w.). Zdaniem skarżącego zaskarżone przepisy k.w. w zakresie, w jakim w sposób bezwzględny nakazują sądom rozpoznanie sprawy
w ciągu 24 godzin, są niezgodne z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 2 Konstytucji.
Postanowieniem z 19 lutego 2013 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
tego orzeczenia stwierdził, że skarżący nie wykonał poprawnie obowiązku wynikającego z art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia
1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK). Jest nim wymóg wskazania
sposobu, w jaki kwestionowane w skardze unormowania naruszyły przysługujące skarżącemu konstytucyjne prawa lub wolności. Argumenty
przedstawione przez skarżącego nie podważyły – pozytywnego z punktu widzenia kryterium konstytucyjności – stanowiska Trybunału
dotyczącego tzw. sądowego trybu wyborczego. W jego zakresie mieści się również aprobująca ocena Trybunału rozwiązania polegającego
na przyśpieszeniu przebiegu tego postępowania. W zaskarżonym postanowieniu Trybunał wskazał również na konsekwencje prawne
wydanych wcześniej orzeczeń stwierdzających niekonstytucyjność wyłączenia przez ustawodawcę możliwości wznowienia postępowania
w sprawach podlegających szczególnemu trybowi wyborczemu. Argument skargi, związany z brakiem podstaw do przedłużenia przez
sądy (I lub II instancji) 24-godzinnego terminu rozpoznania sprawy, został zaś przez Trybunał uznany za – sformułowany przez
skarżącego – postulat prawodawczy.
W zażaleniu na postanowienie Trybunału skarżący zakwestionował stanowisko, zgodnie z którym „skarga zmierzać miała jedynie
do podważenia prawidłowości i zasadności orzeczenia sądowego