Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 6 maja 2015 r.
|
| Sygn. akt Ts 343/14 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 1 grudnia 2014 r. A.Z. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność,
po pierwsze, art. 97 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 25 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów
finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1382, ze zm.; dalej: ustawa
o ofercie) z art. 2, art. 31 ust. 3 oraz art. 64 ust. 1 Konstytucji; po drugie, art. 69 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 25
lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz
o spółkach publicznych (Dz. U. Nr 184, poz. 1539; dalej: ustawa o ofercie w brzmieniu z 2005 r.) z art. 2 Konstytucji; po
trzecie, art. 2 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, ze zm.; dalej: ordynacja
podatkowa) z art. 2 Konstytucji.
Postanowieniem z 16 lutego 2015 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu ustaliwszy,
że skarżący nie nawiązał do treści art. 64 ust. 1 Konstytucji. Ponadto – zdaniem Trybunału –zarzut niezgodności art. 97 ust.
1 pkt 2 i 3 ustawy o ofercie z art. 64 ust. 1 Konstytucji nie został uzasadniony, co oznacza, że skarżący nie spełnił wymogu
określonego w art. 47 ust. 1 pkt 3 ustawy o TK.
W uzasadnieniu postanowienia Trybunał stwierdził