Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 20 lipca 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 344/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 6 listopada 2008 r. skarżący domagali się zbadania zgodności
§ 36 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego
(Dz. U. Nr 207, poz. 2109, ze zm.; dalej: rozporządzenie w sprawie wyceny nieruchomości) z art. 134 ust. 1 i 3 ustawy z dnia
21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651, ze zm.; dalej: u.g.n.) oraz art. 21
ust. 2 Konstytucji. Istota skargi konstytucyjnej sprowadzała się do naruszenia przysługującego skarżącym prawa do ochrony
własności.
Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 13 września 2010 r. odmówił nadania dalszego biegu skardze. Podkreślił na wstępie,
że wzorcem kontroli w postępowaniu przed Trybunałem w trybie skargi konstytucyjnej mogą być tylko normy rangi konstytucyjnej,
a nie ustawowej. Trybunał uznał tym samym, że żądanie skarżących stwierdzenia niezgodności zakwestionowanego § 36 rozporządzenia
w sprawie wyceny nieruchomości z art. 134 ust. 1 i 3 u.g.n. nie spełniało tej przesłanki. Ponadto, Trybunał przyjął za podstawę
odmowy brak spełnienia przesłanki z art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.
U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK). Skarżący – zdaniem Trybunału – nie wskazali właściwej normy, na podstawie
której sąd ostatecznie orzekł o przysługujących im konstytucyjnych prawach lub wolnościach. Trybunał ustalił, że to art. 134
ust. 2 u.g.n., a nie kwestionowany § 36 rozporządzenia w sprawie wyceny nieruchomości, stanowił podstawę uznania prawidłowości
decyzji organu pierwszej instancji przez orzekające w sprawie skarżących sądy administracyjne.
Skarżący w zażaleniu na postanowienie o odmowie nadania dalszego biegu ich skardze podnieśli, że Trybunał błędnie jako podstawę
odmowy przyjął art. 79 ust. 1 Konstytucji. Jednocześnie za nietrafną