Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 2 października 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 344/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 15 grudnia 2010 r. Aleksander J. (dalej: skarżący) wniósł o stwierdzenie niezgodności art. 81 §
2 w związku z art. 302 § 2, art. 459 § 2 oraz art. 466 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz.
U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.) „w zakresie, w jakim nie przewiduj[ą] wniesienia środka odwoławczego od zarządzenia
prezesa sądu w przedmiocie wyznaczenia nowego obrońcy z urzędu w miejsce dotychczasowego oraz w zakresie, w jakim wyznaczenie
nowego obrońcy na wniosek podejrzanego nie jest obligatoryjne”, z art. 42 ust. 2 oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji. Zdaniem
skarżącego brak bezwzględnego obowiązku dokonania zmiany obrońcy z urzędu na wniosek podejrzanego lub oskarżonego prowadzi
do sytuacji, w której strona postępowania karnego może być reprezentowana przez pełnomocnika, do którego utraciła zaufanie.
Powoduje to, że realizacja prawa do obrony jest pozorna, co narusza art. 42 ust. 2 Konstytucji. Brak możliwości zaskarżenia
rozstrzygnięcia o nieuwzględnieniu wniosku o zmianę obrońcy godzi natomiast zarówno w prawo do obrony, jak i do dwuinstancyjności
postępowania sądowego, a więc narusza art. 42 ust. 2 oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji.
Postanowieniem z 26 czerwca 2012 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W odniesieniu
do zarzutu niezgodności art. 81 § 2 w związku z art. 302 § 2, art. 459 § 2 oraz art. 466 § 1 k.p.k. „w zakresie, w jakim nie
przewiduj[ą] wniesienia