Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 30 maja 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 345/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 21 grudnia 2010 r. Maciej T. (dalej: skarżący) zarzucił niezgodność: po pierwsze, art. 16 ust.
2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2009 r. Nr 146, poz. 1188, ze zm.; dalej: prawo o adwokaturze)
z art. 31 ust. 3, art. 42 ust. 2 oraz art. 92 ust. 1 i 2 Konstytucji oraz po drugie, § 2 pkt 1 i 2, § 14 ust. 1 pkt 2, § 14
ust. 2 pkt 3 oraz § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie
oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348, ze
zm.; dalej: rozporządzenie w sprawie opłat za czynności adwokackie) z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 oraz art. 42
ust. 2 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona na tle następującego stanu faktycznego. Skarżący został prawomocnie uniewinniony w
toczącym się przeciwko niemu postępowaniu karnym. Postanowieniem z 20 lipca 2010 r. (sygn. akt IX K 212/07) Sąd Rejonowy w
Wejherowie – Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Pucku zasądził na rzecz skarżącego zwrot wydatków za ustanowienie obrońcy
w toku postępowania przed sądem pierwszej instancji. Postanowieniem z 13 września 2010 r. (sygn. akt Kz 534/10), wydanym w
wyniku wniesienia przez skarżącego zażalenia, Sąd Okręgowy w Gdańsku – Wydział V Karny Odwoławczy utrzymał w mocy powyższe
postanowienie sądu rejonowego. Postanowienie sądu okręgowego zostało doręczone obrońcy skarżącego 21 września 2010 r.
We wniesionej do Trybunału skardze konstytucyjnej skarżący kwestionuje sposób uregulowania zasad zwrotu kosztów poniesionych
przez osobę uniewinnioną w postępowaniu karnym z tytułu ustanowienia w sprawie obrońcy, uzależnienie wysokości tego zwrotu
od niezbędnego nakładu pracy adwokata,