Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 16 kwietnia 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 345/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 12 grudnia 2011 r. Paulina K. (dalej: skarżąca) zakwestionowała
zgodność art. 7 zdanie pierwsze ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296,
ze zm.; dalej: k.p.c.) z art. 2 w zw. z art. 7 w zw. z art. 31 ust. 3 w zw. z art. 32 w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 19 grudnia 2012 r. odmówił nadania dalszego biegu skardze, gdyż zaskarżony przepis
nie stanowił podstawy wydania ostatecznego rozstrzygnięcia o konstytucyjnych wolnościach, prawach lub obowiązkach skarżącej.
Orzeczenie, z którym skarżąca wiąże naruszenie swoich praw, nie dotyczyło bowiem ani jej praw, ani wolności konstytucyjnych.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca podnosi, że wskazany przez nią problem konstytucyjny sprowadza się do użycia
w zaskarżonym art. 7 k.p.c. niedookreślonych zwrotów, co w konsekwencji pozbawiło ją prawa do sądu. Przepis ten reguluje kwestię
legitymacji procesowej prokuratora w sprawach cywilnych, stanowiąc, że prokurator może żądać wszczęcia postępowania w każdej
sprawie, jak również wziąć udział w każdym toczącym się już postępowaniu, jeżeli w jego ocenie wymaga tego ochrona praworządności,
praw obywateli lub interesu społecznego. W odniesieniu do powyższego skarżąca uważa, że nie