Postanowienie TK z dnia 24 maja 2012, sygn. Ts 347/11

W skardze konstytucyjnej z 12 grudnia 2011 r. Sławomir F. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność z Konstytucją art. 14 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843, ze zm.; dalej: ustawa o skardze). Wobec zaskarżonego przepisu skarżący sformułował zarzut niezgodności z art. 2 oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji, której istota polegać miała na uniemożliwieniu merytorycznego rozpoznania kolejnej skargi (wniesionej przed upływem 12 miesięcy od rozpoznania poprzedniej) na przewlekłość postępowania przez niezawisły, bezstronny i niezależny sąd. Ponadto skarżący przedstawił także zarzut niezgodności art. 14 ustawy o skardze z art. 176 ust. 1 Konstytucji z uwagi na niemożność zaskarżenia i wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi.

Postanowieniem z 24 maja 2012 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu tego orzeczenia Trybunał wskazał, że skarżący nie wykonał obowiązku przewidzianego w art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK). Trybunał stwierdził bowiem, że w odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 176 ust. 1 Konstytucji do skargi nie zostało dołączone orzeczenie, które naruszałoby zasadę wyrażoną w tym przepisie. Z kolei zarzut niezgodności art.