Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 7 grudnia 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 348/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 12 grudnia 2011 r. D.S. (dalej: skarżący) wniósł o stwierdzenie niezgodności art. 437 § 1 ustawy
z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.) z art. 2, art. 32,
art. 45, art. 78 oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została sformułowana na podstawie następującego stanu faktycznego. Postanowieniem z 24 sierpnia 2011
r. (brak danych o sygn. akt) Sąd Rejonowy w Lubaniu – II Wydział Karny warunkowo zawiesił wykonanie wobec skarżącego kary
2 lat pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze – VI Wydział Karny Odwoławczy postanowieniem z 17 listopada 2011
r. (sygn. akt VI Kzw 433/11) zmienił postanowienie sądu I instancji w ten sposób, że nie uwzględnił wniosku skarżącego w sprawie
zawieszenia wykonania kary 2 lat pozbawienia wolności.
Skarżący kwestionuje zgodność art. 437 § 1 k.p.k. z Konstytucją w zakresie, w jakim nie przewiduje możliwości złożenia środka
odwoławczego przez strony postępowania w przypadku wydania orzeczenia reformatoryjnego przez sąd II instancji. W ocenie skarżącego
zakwestionowany przepis narusza zasadę demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji) oraz zasady równości i niedyskryminacji
(art. 32 Konstytucji), ponadto jest niezgodny z prawem do sądu i zasadą jawności rozprawy (art. 45 Konstytucji), zamyka drogę
do zaskarżenia orzeczenia (art. 78 Konstytucji), a także narusza zasadę dwuinstancyjności postępowania (art. 176 ust. 1 Konstytucji).
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 28 lutego 2012 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych
skargi konstytucyjnej przez dokładne określenie sposobu naruszenia przysługujących mu konstytucyjnych praw i wolności, wyrażonych
w art. 2, art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 78, a także art. 176 ust. 1 Konstytucji, przez zaskarżony przepis; a ponadto
przez nadesłanie: pełnomocnictwa szczególnego, zawierającego datę jego