Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 12 września 2002 r.
|
| Sygn. akt Ts 35/02 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Stanisława Karczmarka z 20 marca 2002 r. zarzucono, iż art. 523 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997
r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555 ze zm.) jest niezgodny z art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Skarżący wskazał, iż postanowieniem z 12 grudnia 2001 r. (sygn. akt II KKN 176/01) Sąd Najwyższy odrzucił kasację skarżącego
stwierdzając, iż kasacja nie przysługuje w sprawach, w których wymierzono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem
jej wykonania.
Zdaniem skarżącego, niedopuszczalność kasacji z uwagi na sposób wymierzonej kary pozbawienia wolności powoduje, iż nie mogą
być naprawione oczywiste błędy popełnione w postępowaniu karnym. Prowadzi to, jego zdaniem, do naruszenia konstytucyjnego
prawa do sprawiedliwego wyroku.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej,
m.in. przez wskazanie sposobu, w jaki – zdaniem skarżącego – zaskarżony przepis narusza przysługujące skarżącemu wolności
i prawa konstytucyjne. W piśmie z dnia