Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 2 marca 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 350/15 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 26 października 2015 r. (data nadania), sporządzonej przez pełnomocnika z urzędu, M.J. (dalej:
skarżący) zakwestionował zgodność z Konstytucją przepisów ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U.102.643,
ze zm.; dalej: uTK). Skarżący zarzucił art. 49 w zw. z art. 36 ust. 3 uTK, że są niezgodne z art. 79 ust. 1 w zw. z art. 2
w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Skarżący wystąpił ze skargą konstytucyjną przeciwko
art. 84 § 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz.U.89.555, ze zm.; dalej: kpk). Zaskarżonemu
przepisowi kpk zarzucił, że jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 190 ust. 4 oraz w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Postanowieniem z 10 października 2014 r. (Ts 189/14) Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
W uzasadnieniu Trybunał stwierdził, że skarżący nie dopełnił obowiązku wynikającego z art. 47 ust. 1 pkt 2 uTK, polegającego
na wskazaniu, jakie konstytucyjne wolności lub prawa, i w jaki sposób – jego zdaniem – zostały naruszone przez zakwestionowany
przepis kpk. Sformułowane przez skarżącego zarzuty niezgodności z Konstytucją uznane zostały bowiem przez Trybunał za oczywiście
bezzasadne. Postanowieniem z 26 maja 2015 r. (Ts 189/14) Trybunał nie uwzględnił zażalenia skarżącego wniesionego na rozstrzygnięcie
o odmowie nadania skardze dalszego biegu. Trybunał podkreślił w uzasadnieniu, że skarżący nie przedstawił żadnego argumentu,
który podałby w wątpliwość zasadność takiej odmowy. Jednocześnie Trybunał nie podzielił zastrzeżeń skarżącego odnośnie do nieprawidłowego
składu, w jakim wydane zostało zaskarżone postanowienie.
Uzasadniając zarzuty przedstawione w analizowanej skardze konstytucyjnej, a skierowane przeciwko przepisom uTK, skarżący wyjaśnił,
że naruszenie przysługujących mu konstytucyjnych praw łączy z postanowieniami Trybunału wydanymi w sprawie Ts 189/14. Zwrócił
uwagę, że pomimo utraty mocy obowiązującej przez uTK (z uwagi na wejście w życie ustawy z