Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 18 lipca 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 351/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 21 grudnia 2011 r. Gdańskie Zakłady Nawozów Fosforowych „Fosfory”
Sp. z o.o. z siedzibą w Gdańsku (dalej: skarżąca, spółka) zakwestionowała zgodność art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia
1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84, ze zm.; dalej: ustawa podatkowa), w brzmieniu obowiązującym
w 2003 r., z art. 2 w związku z art. 64 oraz z art. 32 ust. 1 i art. 84 w związku z art. 64 Konstytucji.
Skarżąca kwestionowała konstytucyjność zaskarżonego unormowania w rozumieniu przyjętym przez sądy orzekające w jej sprawie,
zgodnie z którym wynikające z tego przepisu zwolnienie z podatku od nieruchomości ma charakter przedmiotowo-podmiotowy, a
zatem o możliwości takiego zwolnienia musi decydować fakt korzystania przez zarządcę portu z określonych budowli (gruntów)
i wykonywania przy ich zastosowaniu zadań w zakresie świadczenia usług związanych z użytkowaniem infrastruktury portowej.
W przekonaniu skarżącej w szczególności zostały naruszone jej prawa majątkowe wynikające z art. 64 Konstytucji, przez zanegowanie
w drodze interpretacji prawa do zwolnienia podatkowego. Naruszono także wynikający z art. 2 Konstytucji standard przyzwoitej
legislacji przez kreowanie pustej, pozbawionej adresata normy. Jednocześnie, dokonana przez organy orzekające w sprawie skarżącej
wykładnia zakwestionowanej regulacji narusza prawa skarżącej wynikające z art. 32 ust. 1, art. 64 ust. 2 i art. 84 Konstytucji,
czyli prawo do równego i zgodnego z zasadą sprawiedliwości podatkowej traktowania podatników na gruncie przepisów podatkowych.
Zdaniem skarżącej prowadzi bowiem do nieproporcjonalnego i nieracjonalnego zróżnicowania sytuacji podmiotu zarządzającego
portem oraz sytuacji spółki w zakresie podatku od nieruchomości – w oparciu o irrelewantne kryteria, niemające uzasadnienia
w przepisach ustawy podatkowej.
Wskazane w zarządzeniu sędziego TK z 28 lutego 2012 r. braki formalne skargi konstytucyjnej zostały uzupełnione przez pełnomocnika